قوت قلب

اشکی چکید و باب صحبت با تو وا شد ناگاه دیدم صحن تو عرشِ خدا شد آنقدر وا کردی گره از کار مردم تا پنجره فولاد تو دارالشفا شد اصلاً نمی دانم زِ کِیْ بُردی دلم را اصلاً چگونه این دلم جای شما شد تا آمدم لب وا کنم آقا … آقا آمد ندا برخیز حاجاتت روا شد… بیشتر »